kübra k.
@klynckbr
gözümde, gönlümde kapalı...
Aşkıma Aşığım...
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Sahi, sevgi neydi?
Her şeyi kendi içinde görmek ve kendini her şeyde görmenin adıymış sevgi.
Sonsuzlukmuş, bencil olmamakmış.
Sadakatmış sevgi, fedakarlıkmış,merhametmiş, şefkatmiş, kayıtsız, şartsız ona güvenmekmiş bir de…
Nedensizce ve delicesine özlemekmiş, onun yokluğunda… İliklerine kadar duymak, tırnaklarına kadar hissetmekmiş sevgi.
Hayatın anlamı diyorlar ona; yalnız insanların değil, tüm canlıların yaşama sebebiymiş.
Öyle bir etkisi varmış ki sevginin, “sen ordan bir ‘canım’ dersin, benim kalbim kaburgalarımın altına sığmaz burada” sözünü hissettirebiliyormuş...
gök nerede ?
Gök-yüzü !
Yüzümüzü göğe çevirdiğiMizde kendimizi bulacağız. Asıl ayna biziz . Zaten ayna parcalarini herkes yuzune tutuyordu kendine ait bir parca gibi. Herkes eksik parcasini bulup yapbozunu tamamladi. Ve gokyuzunde gunesten suzulen renkler aynadaki ışık kırılmasıyla renk buldu bedenlerinde.
Eger yuzumuz bir ayna ise nereye cevirirsek ondan bir parca canlanacak çevremizde. Herkes huzuru arar ,huzur ise gokyuzunu hatirlatir hep. o zaman onu buluP onu yansitmak gerekiyor. Sen ne istersen , ne isen, nereye dönüksen onu yansitirsin karşına. Kana vahsete zulume dönüp karartmayin yuzlerinizi buyrun lutfen hepbirlkte goge bakalim rengarenk olalim,"birlikteee" :-) cunku bir zincir olursak yapboz parcalari gibi girintili çıkıntılı farketmeden kadin erkek zenci beyaz din dil irk gozetmeden o zaman gökyuzu gibi ucuz bucaksiz ve huzur dolu oluruz. Gok nerede diye sormaya gerek kalmaz , elbet bulmus oluruz.
Reklam