Reklam
İçimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye bile nefes alamazdım.
bu güneş bile gözlerimden içeriye girince, kendinden daha büyük bir karanlık dehlizine düşmüş gibi derhal sönüyor ve içimin rengini alıyordu.
“Bazen yağmur olmak ister insan,
Yağmak ister sevdiğinin yüreğine...”
Cahit Zarifoğlu🤞