"Sen?" dedi, sertçe yutkunmadan hemen önce. "Nasıl bir şeysin? Seninle mücadele edemiyorum. Sen, kendimle olan mücadelemde harcanmayacak kadar güzelsin. Saçların, gözlerin, ellerin... Her şeyinle çok güzelsin."
"Asrın?" dedim içimdeki yangın yüreğime sıçrarken. "Sen daha güzelsin."
"Ben şiddetli bir yangınım," diye fısıldadı, sesi ruhuma dikili kışı güneşe kırdırmıştı. "İkimiz şiddetli bir yıkımız ve sen arkamda bırakacağım en güzel şey olacaksın."
Benden onu tek kelimeyle anlatmamı isteselerdi bunu derdim :
Yangın.
"Senin hayatın bana birkaç beden fazla, bunu şuan anlıyorum."
"Hayatlarımız birbirinin dengi olmasa ne olur sanki?" dedi tok sesiyle. "Bizim yaralarımız denk."
Bu sefer değil. Bu sefer kanma