Bugün sınıfıma, ansızın, saçları yağmurda ıslanmış, nefes nefese kalmış güzel bir kız girdi. Sınıf, yağmurdan sonraki toprak kokusuyla doldu. Kalbimin en yorgun köşesinde bir umut çiçeği yeşerdi. Ne garip diye geçirdim içimden... Hangi kalbin kapısından geçtiğimiz bazen hiç anlaşılmıyor; ta ki doğru an gelene kadar...