Bazı acılar anlatılmaz.
Anlatılsa eksilir,anlatılsa yanlış anlaşılır.
O acı,bir kelimeye sığmaz çünkü kelime onu küçültür.
O acı,bir çığlık değildir;bir iç çekiştir, duyulmaz ama hissedilir.
Bir bakışta saklıdır,bir suskunlukta yankılanır.
Ve biz, o acıyı yaşarız.
Kimseye anlatmadan,kimseye yüklemeden.
Sadece tanıklık ederiz.
Bir dua gibi,
bir gece gibi,
bir yalnızlık gibi.