a
Ağaç/Mitoloji
0 üyeTakip
Bahaeddin Ögel, efsaneler ve destanların hep ağaç kültünün izleriyle dolu olduğunu, Yakut Türkleri'nin Er-Sogotoh efsanesinde ilk insana hayat ağacının yardım ettiği ve yer gösterdiği, bu efsanenin, Yakutların dilinde milli bir destan haline geldiğini belirtiyor. Pervin Ergun'da, Yakut (Saha) Türkleri'nin "Er-Sogotoh" destanında, Er- Sogotoh'un Tanrı katından yeryüzüne indirilmesinde araç olan yalnız bir ağaçtan söz edildiğini ve bu ağacın dünyanın ortasında bulunan ve göklere kadar uzanan bir ağaç olduğunu ve hayat ağacı olarak nitelendirildiğini kaydediyor.
Pervin Ergun, etrafında hayli geniş bir inanış ve pratik dairesi oluşturulan ağaç kültünün dünya topluluklarının kültürlerinin ortak unsurlarından olduğunu, varlığın başlangıcı ve varlığın devamında hava, su toprak kadar önemli bir yere sahip olan ağacın, kişioğlunun inanış ve düşünüş dünyasında; hayatı, ölümsüzlüğü, bilgeliği, gençliği ya da genç kalmayı, üç katmandan (yer altı, yer üstü ve gökyüzü) oluşan alemi birbirine bağlamayı ifade eden kozmik ağacın (hayat ağacı) bütün özellikleriyle Türk inanış ve düşünüş sisteminde olduğu kadar, en doğusundan en batısına, en kuzeyinden en güneyine, dünyanın her yerinde hemen hemen aynı şeyleri ifade ettiğini belirtmekte, Mircae Eliade referansıyla, hayat ağacının özelliğini; üç kozmik âlemi (yer altı, yer üstü ve gökyüzü) birbirine bağlamasıyla açıklamaktadır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Osmanlı kültüründe hayat ağacı servidir. Servi uzun ömrü, dayanıklılığı, renginin yeşilliği ile hem sonsuzluğun, hem de dünya hayatının sembolü olmuştur. Tepesinin hafif eğik vaziyette olması, Yaradan'ın karşısında boynu bükük kalmayı, acziyeti ifade etmektedir.
Osmanlı'da hayat ağacı servidir. Bazı hilye-i saadet levhalarında servi motifi iki tarafta yer alır. Servi motifi Osmanlı mezar taşlarında da en çok rastlanın motifler arasındadır. Mezar taşlarında hayat ağacı bölümünde bilgi ve görsel malzemeye yer verilmiştir.
Arapça, "güzellik, hoşluk, iyilik, göz aydınlığı gibi manalara geldiği, cennetteki bir ağacı ifade ettiği, Kur'an-ı Kerim'de, bir yerde (Ra'd 13/29) meâlen; "İman edip sâlih amel işleyenlere ne mutlu (tûbâ lehüm), varacakları yer ne güzeldir!" âyetinde geçmektedir. (Tûba güzellik, iyilik, huzur ve rahatlık, göz aydınlığı anlamına gelen bir ünlemdir).
Eflatun Cem Güney, ağacın hayatiyetin sembolü oluşunu, masallarımızda dile gelen şu ifade ile açık bir şekilde belirtiyor: "Kurban olduğum Allah, bize bugüne kadar bir evlat vermedi ama ululuğundan umut kesilmez; kuru ağaca yeşil kan süren, neye kadir değil ki?