Hammurabi Kanunları'nın en bilinen özelliği, "göz göz için, diş diş için" şeklinde özetlenebilecek kısasa kısas ilkesidir. Ancak, bu ilke her zaman tam olarak uygulanmamış, bazı durumlarda para cezalarıyla da sonuçlanmıştır.
O günlerde yaşadığım şeyin "eşyanın ruhu" demek olduğunu ve Doğulu uluslarda bunun için "eşyaya bakma"nın gerçeği görmekle eşdeğer tutulduğunu sonradan öğrenecektim. Buna göre varlığa bürünmüş Her şeyin bir ruhu, bir hayatı vardı. Tıpkı insanlar veya hayvanlar gibi bitkiler de cansız varlıklar da birer hayat sürüyor, yerküre topyekün nefes alıyor, yaşıyor ve yaşatıyordu.
Bu şehirlerin duvarlarının içinde yaşayanlar barbar değildiler. Eğitimli ve aydınlanmış kişilerdi. Yazılı tarihe göre ilk mühendisler onlardı, ilk gökbilimciler, ilk matematikçiler, ilk finansçılar, ilk yazılı dile sahip olanlar.