Bir şâha kul olmak gerek hergiz ma'zûl olmaz ola
Bir eşik yastanmak gerek kimse elden almaz ola
Bir kuş olup uçmak gerek bir kenara göçmek gerek
Bir şerbetten içmek gerek içenler ayrılmaz ola
Çevik bahrı olmak gerek bir denize dalmak gerek
Bir gevher çıkarmak gerek hiç sarraflar bilmez ola
Bir bahçeye girmek gerek hoş teferrüc kılmak gerek
Bir gülü yıylamak gerek hergiz ol gül solmaz ola
Kişi âşık olmak gerek ma'şûkayı bulmak gerek
Aşk oduna yanmak gerek ayrık oda yanmaz ola
Yunus imdi var tek otur yüzünü hazrete götür
Özün gibi bir er getir hiç cihana gelmez ola
Dîn ü millet kodurdu ol benim canım alan
Onu duyan kişiye ne gönül kalır ne can
Duymayanlar hâlimi dinin kodu der bana
Ne ile din beslesin cansız gönülsüz kalan
Sûretimde varlığım gönül ile can idi
Cümlesin yağmaladı bana aşk bağışlayan
Aldı benim gönlümü n'olduğumu bilmezem
Yavı kıldım ben beni isteyip bulamazam
Gönlüsüz girdim yola hâlimden gelmez dile
Bir dem derdim demeye bir dertli bulamazam
Şâkirim derdim ile sataştım güle güle
Dertliler bulıcağız ben seni bulamazam
Aydırlar ise bana senin gönlün kim aldı
Nice haber vereyim ağlarım aydımazam
Bu benim gönlüm alan doludur cümle âlem
Nereye bakar isem onsuz yer göremezem
Ayık olup oturman ayaksızlar getirmen
Severim aşk esriğin ben ayık olamazam
Yunus'a kadeh sunan Ene'l Hak demin vuran
Bir cür'a sundu bana içtim ayılamazam
Yârab bu ne derttir derman bulunmaz
Ya bu ne yaradır zahmı belirmez
Benim garip gönlüm aşktan usanmaz
Varır aşka düşer hiç bana dönmez
Döner gönlüm bana öğüt verir çok
Âşık olan gönül aşktan usanmaz
Âşık ki cana kaldı âşık olmaz
Canın terk etmeyen ma'şûku bulmaz
Aşk pazarıdır bu canlar satılır
Satarım canımı hiç kimse almaz
Âşık bir kişidir bu dünya malın
Âhıret korkusun bir pula saymaz
Bu dünyâ ol âhiretten içeri
Âşıkın yeri var kimesne bilmez
Âşık öldü diye selâ verirler
Ölen hayvan olur âşıklar ölmez
Beyim âşık isen var sen yoluna
Bunda başlar yiter kanlar sorulmaz
Erenler meydanı arştan uludur
Salarlar çevgânı topu belirmez
Dost elinden ölür isem hiç gümansız geri gelem
Ganimet görüp bu demi can şükrâne veri gelem
Canın dırıyg tutan kişi dost katından ırak düşer
Fidî kılam yüz bin canı ıraklıktan beri gelem
Cercis'leyin ol dost beni yetmiş kez öldürür ise
Bin (kez) dahı ölür isem yüz bin kez ileri gelem