Hava soğuk, yanımda bir ağaç, elimde yeni demlenmiş yeşil çay, yukarıda yıldızlar, aklımda kargaşa. Tam burada yaşanmış eski günler, neredeler. Kalbim durmadan sizi arıyor. Yol başında duran nerede, sokağın altında bekleyen bana ne oldu. Şimdi, sesini bastıran şiirimi dinliyorum. Sadece durmuş dinliyorum. Sadece duruyorum ve susuyorum. Göğe bakıyorum, ellerime bakıyorum. Hayat biterken hiç başlamamış olmayı nereden öğrendi. Beni gören arkadaşım bana "çekildiğin Hira burası mı" diye seslendi. Süreç mi uzadı ben mi gitmek istemiyorum bilmiyorum. Bekliyorum.