G/Kök
1 üye · 1 yeni gönderiTakip
Felsefe için mola varsa bulutlar için de olmalı.
Ölümün portresine bakakalıyorumdur, manzarası o vadideki kadar derin midir bilmiyorum. Işığa susayınca teslim etmem gerekiyormuş, öyle demişlerdi ama şimdi sanki hiç açlığı hissetmeyecek kadar zaman geçireceğim. Şimdi anlıyorum ya, susuzluğuma devam ışık değilmiş. Devası da devamı da neyine gerek diye sormazlar mı? Susup kalıyorum ya şimdi işte. Anladın mı? Hiçbir şey gerekli ya da vazgeçilmez gelmiyor, ölümün kendisi kendini yok ediyor gibi. Oradaki ışıltılara dalıyor işte insan.
Ve yalnızca dalmakla konsun istiyor koynuna ölüm.
Glory'de biraz bekleyip sabah sefası bulut diye nasıl hemen söyleyivereyim?
Hortum deyip de geçilemez ki. Birileri sürekli gelip gidiyor, susuyor ama fazla da konuşuyor, gök bu sefer ağlamıyor ama ağlasa iyi!
Reklam
Edward Hopper’dan bir iç mekân düşün. Pencere var ama manzara yok. Işık giriyor ama ısıtmıyor. İnsan figürü var ama hikâye yok. Hopper’ı burada seçmemin nedeni yalnızlık klişesi değil. Asıl mesele şu: Resimde kimse acele etmiyor. Zaman askıda.
Ertelemek dediğimiz şey tam da bu askı.
Ne geçmişe düşüyor, ne geleceğe varıyor.
~ChatGPT
hiddensiberia.ru/read/articles/s...
"Anlatıya, konuşmaya, insan olmaya serabı görünce susadığını fark edince gelsin o şarkı! Ümitlerim vardı... Bir fırtına gibi geçer mi sandın? Heves değil. Biter mi sandın?"