h
Hikayeden Hayata...
2 üyeTakip
"Her insanın içinde saklı duran bir hikâye vardır. Kimi zaman yorgun düşeriz, kimi zaman kırılırız; hayat, beklenmedik fırtınalarla sınar bizi. Ama tüm bu iniş çıkışların arasında, içimizde hiç sönmeyen bir şey kalır: Umut.
Umut, en karanlık gecede bile sabahın geleceğine inanmak, en ağır yorgunlukta bile ayağa kalkacak gücü bulmaktır. Umut, görünmez bir el gibi tutar bizi; 'devam et' der, daha bitmedi.
Ve işte o yüzden, her yaşam aslında bir umudun hikâyesidir. Çünkü insan, ne yaşarsa yaşasın, yeniden başlamaya daima muktedirdir."
Kocaları Hiroşima'da ölmüş iki yaşlı kadın belli aralıklarla bir araya geliyor ve bir koridorun ucunda, sessiz, saatlerce oturuyorlar. Torunu meraklı gözlerle bu törenvâri sessizliği izliyor ve sonra soruyor: "Niye konuşmuyorsunuz babaanne?" Babaanne şefkatle çocuğun başını okşuyor ve cevaplıyor: "Çocuğum, bazı insanlar ses çıkarmadan konuşurlar."
( 'Ağustos'ta Rapsodi' Filminden, Akiro Kurosawa)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yavaşla...Hikayeden Hayata...
Meksika'daki İnka tapınaklarına çıkmak için yerli rehberlerle (Kızılderili) yola koyulan bir grup Avrupalı arkeolog, biraz yol aldıktan sonra, yerli rehberlerin hep birlikte yere oturarak bir müddet beklediklerini görse de buna bir anlam veremez. Yolculuk sonunda arkeologlardan biri yaşlı rehbere, "Hiç anlayamadım, niye yolculuğun ortasında öylece yere oturup saatlerce yok yere bekledik?" sorusunu yöneltince, ondan dünyanın sırrını içeren şu cevabı alır:" Çok kısa sürede çok hızlı yol aldık, ruhlarımız bizden uzakta kaldı. Oturup ruhlarımızın bize yetişmesini bekledik."
Yasaya Uymak..Hikayeden Hayata...
Harun Reşid, etrafındakilerle ava çıkmış. Sonunda acıkmışlar, avladıkları hayvanları pişirmişler; yerken, tuz almayı unuttukları anlaşılmış. Halife bir adamı civar köylere tuz almaya göndermiş. Adama da tenbih etmiş: "sakın parasını vermeyi unutma". Halifenin etrafındakiler, "efendim, tuzdan ne çıkar? Köylüye, Halifenin alacağı tuz için para nasıl teklif edilir?" deyince Harun Reşid, "ben halife olarak, bir köyden parasını ödemeden tuz alırsam, siz o köyün tamamını yağma edersiniz" diye cevap vermiş.
Qarşısından balaca bir oğlanın əlindən tutub arxasınca güclə, az qala sürüyərək aparan qadın keçirdi:
- Sənə demişəm ki, açacağam - ana ayaqlarını yerə dirəmiş balacanı yorğun bir biganəliklə arxasınca dartırdı.
- Eee, elə həmişə belə deyirsən, uşaq doluxsunmuş halda dəfələrlə eşitdiyi sözlərə etiraz etdi.
"Yalan vədlər, xəyanətlər, puç olacaq ümidlərlə dolu bir dünya! - Villi başını aşağı salıb fikirli halda pıçıldadı, - hərənin özünə uyğun istəkləri var.Bu uşağın da, hətta övladını arxasınca sürüyən bu ananın da... Onu da əlindən dartaraq öz istəklərinə çatmağa qoymayan bir qüvvə var: tale. Ana övladının əlindən çəkir, tale də ananın. Heç kəs öz arzusuna, istəklərinə çata bilmir. Biz insanlar bədənlərimizlə böyüyürük, qəlblərimiz isə inkişafdan qalıb. Xoşuna gəldiyini heç nəyə baxmadan israrla, ayağını yerə dirəyərək istəyən balaca uşaq kimiyik. İnadla, inadla istəyirik ki, həyatda hər şey məhz biz istəyən kimi olsun. Həyat istədiyimizi bizə verməyəndə də təşvişə düşürük, gözlərimiz yaşla dolur, özümüzə yer tapa bilmirik. Hər xırda istəyimiz bizim üçün böyükdür. Qəribə də burasıdır ki, bəzən istədiyimizi əldə edəndən sonra əvvəlki marağımız tamamilə itir və onları lazımsız bir əşya kimi kənara tullayırıq. Elə bil dünənə kimi bunun uğrunda mübarizə aparan biz deyildik. Gəl indi özünü başa düş!
Bu Şəhərdə Kimsə Yoxdur
Rövşen Abdullaoğlu
Bu Şəhərdə Kimsə Yoxdur
Rövşen Abdullaoğlu