insanın birinin çıkıp da tevazusunu övmesi kadar manasız. insan yoruluyor. kalp kıran kişi nasıl çıkıp da utanmadan nutuk çeker, anlamış değilim. kırılmanın çıtırtısı da duyulmaz mı? kulaklarım mı çok hassas yoksa herkes mi sağır?
yaşamak için yaşamak diye bir şey var. öylesine yani. bir şeyler hallolsun, aradan çıksın, aman da kimseler bir şey demesin. niçin yaşıyorsun ki o zaman? madem kendin yaşamayı beceremiyorsun, başkasına mâni olma hiç değilse, di' mi?
Üzülsende ruhunu ruhsuzlukla değiştirdin. Geriye keşkelerin mezarlığı kaldı. konuşan ruhunun tılsımı değildiyse neydi? Yoksa konuştu dediğim rüzgarın sesi miydi? Gayet oydu halbu ki ama bir şey eksikti. Tılsımını kaybetmiş ruhunun hükümsüzlüğünden kaynaklıydı. Bu belliydi, o yüzden ruhsuzluğunun rüzgarı esti sandım. Meğer o da ruhunun bir parçasıymış.
Anlamaya çalışmayın benden başka kimse anlayamaz.