İlk Kanun adlı eserinde Atkinson, farklı farklı ilk yasakların dünyanın her yerindeki ilkel insanlar arasında görüldüğüne dikkat çeker. İlkel insanın yaşadığına dair elde ettiğimiz en ufak bilginin dahi olduğu her yerde daimi bir "kötülükten arınma" ihtiyacına ve yasak tasavvuruna, dokunulması hatta bakılması yasak olan şeylere rastlanmaktadır. İlkel insanların zihinlerini yöneten diğer bir evrensel olgu da "kirlilik ve lanetlenmişlik" fikridir. Böylelikle ilkel hayatın belirli sahalarına uygun yasaklar düzeni kuruldu. Konuşmanın ortaya çıkmasından sonra bu yasaklara ortak bir isim olarak "tabu" denildi. Bu kelimenin anlamı "yaramaz", "takdir edilmezdir. Erken dönem insanlık için "tabu", etik mahiyetli yasakları içeren bir kavramdır.