Kendimi bildiğim o ilk andan beri,
Umutla iz sürerek hep adım adım;
Olurken şu dünya erdemin makberi,
Azimle ve sabırla insan aradım.
Ne gözyaşım kurudu, ne alnın teri,
Gönül bahçeme çok karalar bağladım;
Bitirmek için kasvetli kışı, güzleri,
Bir güneş doğsun diye insan aradım.
Hür davamda giyotine koydum seri,
Kendime değil hep mazlumlara ağladım;
Vicdanlı kullardır Allah'ın şaheseri,
Onlardan bulmak isteyip insan aradım.
Yoldaş edinmedim yoluma elleri,
Allah dostken kula ihtiyaç duymadım;
İhya etmek için mazlum yadelleri,
İmdatlara koşacak insan aradım.
Doktor MBC