Herkes aynı geceyi yaşar,
Bir takvim yaprağında buluşur zaman.
Ama kimsenin karanlığı ötekine benzemez,
Her ruh kendi gölgesiyle baş başa kalan.
Birinin gecesi bir yastıkta suskunluk,
Öbürününki bir mektupta saklı sitem.
Kiminde özlem dolu saatlerin yankısı,
Kiminde pişmanlıkla sararan kelam.
Bazısı yıldız arar, bazısı gölge,
Bazısı bir ismin son hecesinde kaybolur.
Gece aynı olsa da,
Karanlık hep kişiye özel konuşur.
Senin karanlığın hangi renkten, Yusuf?
Ben dinlerim, ışık arayan o sessiz sesi.