k
Kişisel Yazılarım
2 üyeTakip
Her geçen yıl, her gelen yaş bende bambaşka bir bilinç tomurcuğu açıyor. Değişmeyi seviyorum; değiştikçe içimde saklı kalan güzelliklerim bir bir gün yüzüne çıkıyor. Ne var ki, yıllar akıp gitse de, içimdeki o büyümeyen kız çocuğu hâlâ salıncağında… Rüzgârla yarışır gibi, mutlulukla, umutla sallanıyor. Ve şimdi… Hoş geldin yeni yaşım. İnşirahlarla, güzelliklerle ve güzel insanlarla gel..
Bir gece vaktidir ki düşündürür en olmazları,
Yüreğin en kuytusundan gelir nazlı sadâsı.
Düşünceler içinde bir son arar karanlığı.
Ümit ile semâya yönelir duaları.
Rumeysa Şimşek
Rumeysa ŞimşekReklam
"Eşyayı dahi incitme diyen medeniyetin mensuplarıyız. Su içtikleri bardağı öpen mevlevileri düşünün. Ormana girerken, genç ağaçları korkutmamak için baltanın sapını bezle saran tahtacıları.Şimdi ise birbirinin küçük bir hatasını görmezden değil de görmek isteyen ne çok insan var." Bazı kelimeler daha çok tanımlamak ister..
İbrahim Tenekeci' nin kaleminden olan bu söz belkide kurduğum bu cümleyi tanımlamaya yeter.
Bu inceliği ne zaman kaybettik bilmiyorum.
Değerlerimiz, inancımız böylesi zarif ve düşünceli iken bizler buna ne kadar lâyık olabiliyoruz. Dünya çepeçevre sarmış bedenimizi. Çıkarlar, benlik duygusu, düşüncesizlik ,adına ne dersek diyelim, normalleşti..
Biraz durup düşünsek
Kırdığımız insanları, geride bıraktıklarımızı, bize ihtiyacı olanları..
Kırılmak, üzülmek; kırmaktan, üzmekten evlâdır.
Çünkü gönlünde yara olduklarımızın kaç geceyi sabah ettiğini bir tek Allah bilir. Bir kulunun gözünden akan yaş olmak kaç âh'a eşdeğerdir ölçüsüne kalksak terazi kırılır..
Ki büyüklerimiz "âh almayın" diye bizleri hep uyarır. Bizleri empati kelimesinin belki de anlamını dahi bilmeyen ama hep hayatında düstur edinen bir nesil yetiştirdi. Bizler çok kıymetli bir medeniyetin mensuplarıyız. Bizler Sevgililer Sevgilisi'nin Ümmetiyiz..
İşin aslını asil kılan da bu zaten. Her olay karşısında Rasullulah(s.a.v) böyle bir olaya nasıl bir tepki vermiştir duruşuyla yaklaşabilmek..
Ve Rabb'imiz(c.c)'e layık kullar olabilmek..
Bu yazımı tevafuken rastladığım bir alıntı ile noktalamak istiyorum.
"Nefret olan her yere sevgiyi ekebilmemi sağla. Şüphe olan her yere inanç, ümitsizlik olan an her yere umut, karanlık olan her yere ışık, üzüntü olan her yere neşe götüreyim. Sevgi aramaktansa sevebileyim. Çünkü biz ne verirsek onu alırız." 🌸🌱✨️
Selâmetle🤍
Rumeysa Şimşek ✍️🏻
Rumeysa Şimşek ✍️🏻Bazen düşünüyorum..
Zaman geçiyor, yıllar geçiyor.
Büyüyorsun ve her şey çok ciddileşiyor.
Sorumlulukların, imtihanların, geçmiş ve gelecek endişelerin birikip bir dağ oluyor.
Hayat bu sanırım.
Şimdilerde daha iyi anlıyorum.
Neden yaşıyoruz
ve neden yaşamalıyım?
Kim için?
Dert edindiklerim mesela sahiden dert mi?
Daha sayabileceğim onlarca soru var.
Sorular kadar cevaplar da çok mühim.
Çünkü insan hakiki anlamda bir derde sahipse o dağ bir hiç olur.
Bence insanın en büyük imtihanı "unutmak"
Çünkü unutunca insan o soruların cevaplarını tutunabileceği bir dal bulamıyor. Ve çok yanlış yerlere tutunmaya çalışıyor. Tabii doğru yere tutunmadığı için de düşüyor.
Her dâim hatırlayanlardan olalım. O dalı hiç bırakmayalım, O da bizi hiç bırakmasın.
Ve bu dünyâ maceramızdan güzelce geçelim.. İnşAllah..
Rumeysa Şimşek
"Her sabah bir çiçeği aklında tut. Bir tebessümü gezdir ruhunda. Dünya kotülere bırakılmayacak kadar güzel ve sen içindeki dünyayla güzelsin."
M. Kemal Sayar
Az önce bu söze denk gelmekle beraber yüzümde bir tebessüm oluştu.
Ne çok ümit dolu sözler var aslında. Yazarlarımız, şairlerimiz nice umutlu yazılar yazmışlar.
Kimi belki öylesine, bir ânlık ilham ile yazdı kimi de bir umut bir yüreğe dokunur duası ile.. Bilemiyoruz ama hissedebiliyoruz.
Ki hissetmek bilmekten de öte bir şeydir..
Demem o ki bir ânlık yazılan yazıyı
bir ânda görmemiz ile
bir ânlık yaşanılan
umutlu bir âna neden olabiliyor.
Velhâsıl yapılan hiç bir şey sebepsiz değil. Belki de o dizeler sırf sen tekrar ayağa kalk diye yazıldı,
yalnızca senin için..
bilemiyoruz ama hissedebiliyoruz.. 🤍
Rumeysa Şimşek
M. Kemal Sayar
Az önce bu söze denk gelmekle beraber yüzümde bir tebessüm oluştu.
Ne çok ümit dolu sözler var aslında. Yazarlarımız, şairlerimiz nice umutlu yazılar yazmışlar.
Kimi belki öylesine, bir ânlık ilham ile yazdı kimi de bir umut bir yüreğe dokunur duası ile.. Bilemiyoruz ama hissedebiliyoruz.
Ki hissetmek bilmekten de öte bir şeydir..
Demem o ki bir ânlık yazılan yazıyı
bir ânda görmemiz ile
bir ânlık yaşanılan
umutlu bir âna neden olabiliyor.
Velhâsıl yapılan hiç bir şey sebepsiz değil. Belki de o dizeler sırf sen tekrar ayağa kalk diye yazıldı,
yalnızca senin için..
bilemiyoruz ama hissedebiliyoruz.. 🤍
Rumeysa ŞimşekKimisi için başlangıç, yenilenme yılın başıdır.
Kimi için ise Eylül'dür..
Eylül, yeni bir sayfa açmak değil
defteri değiştirmektir benim diyârımda.
Ve bir Eylül'e daha şahitlik ediyor ömrüm.
Eylül güzel bir başlangıç olsun yüreği güzel olanlara..
Lâkin unutmayalım dâima,
Eylül değildir güzellikleri getiren aslında.
Güzellikleri ve beklentilerimizi Eylül'den değil şah damarımızdan da yakın olandan, göğe yükselen avuçlarımızın sesini işitenden ve bizi bizden daha iyi bilenden isteyelim. Güzel ve hayırlı bir Eylül geçirmemiz duası ile..
Rumeysa Şimşek
Reklam
Reklam