Marissa☆

1 üye
Takip
deniz
21.21
Yorgun gölgeler gibi çöker üzerime günler, Her adımda biraz daha ağırlaşır içimde biriken sessizlik. Gülümsemeler uzak bir hayal, Ve hüzün, sessiz bir misafir gibi, Her köşeye sinsice yerleşir. Marissa☆
Marissa☆
Ruhumun derinliklerinde biriken suskunluk, Günler geçtikçe çürüyen yaprak gibi dökülüyor. Sevinçler geçici, acılar kalıcı; Ve ben, sadece kendi sessizliğimle konuşuyorum. Marissa☆
Marissa☆
Reklam
Rüzgârın taşıdığı bir hatıra gibi geçtin içimden, Sessizliğime bıraktığın iz hâlâ konuşuyor, Belki de en çok söyleyemediklerimiz acıtıyor. Marissa☆
Marissa☆
Yalnızlığın İnce Sesi
Gecenin koynunda titrer bir ışık, Yarım kalmış cümleler gibi solgun. Rüzgâr, adını taşır usulca, Kalbimse her adımda biraz daha yorgun. Sessizliğin ağırlığı çöker omzuma, Kimse bilmez, gülüşümdeki kırığı. Bir uzak yıldız düşer içime, Isıtmaz ama aydınlatır kır çığlığımı. Yollar uzar, gölgem bile benden kaçar, Yorgun bir nefes gibi savrulurum zamana. Yalnızlık, elimde tuttuğum son dost, Susarız birlikte… susmak en çok ona yakışana. Yine de bir umut saklıdır geceye, Belki bir gülüş dokunur üşüyen halime. Ama şimdi… Sadece ben varım, Ve bir de kalbimin sessiz, derin sızıları. Marissa☆
Marissa☆
İnsanı mutlu etmesi gereken bir an yoktur. İnsan mutlu bir ‘an’ sipariş edemez; ne geçmişten, ne de gelecekten . Cehenneme Övgü
Marissa☆
Reklam
Reklam