Bir zamanlar kendilerini birer melodi olan yerlerde birilerinin şarkı söylediğini nadiren duyuyorsun artık. Toz bulutu her şeyi toza indirgiyor. Önce şairleri, sonra sevgiyi. Üstelik tam durulmuş ve yok olacakmış gibi göründüğünde bulut yeniden canlanıyor, gelip şehrin üstüne veya zihnine yerleşiyor. Bu sefer gitmeyi düşünmüyorum diyor sana gizemli işaretlerle.
Hayat iyi bir dinleyiciye muhteşem bir melodi bahşederdi. Çünkü iyi bir dinleyici, ne hüznü vurgulayan bemollere, ne de neşeyi vurgulayan diyezlere gereğinden fazla kulak kabartmayıp, müziğin ritmine kendini bırakabilendi...