Yokluğunda farkettiğim şey şu oldu:
Seninle birlikte giden mutluluğum değil
Huzurumdu
Huzur doluydum seninleyken
İnsan mutlu olur mutsuz olur kızgın olur
Değişir tüm duyguları anbean
Ama huzur hissi öyle değildir
Kimi insan bir mekanda
Kimi insan bir eşyada
Kimi insan bir işte
Kimi ise sen ben gibi insanlarda bulur
Ben de huzurumu seninle bulmuştum
Geçirdiğim 3 yıl boyunca
Çokça kez
Çokça şeye
Kızdım, sinirlendim, üzüldüm, sevindim
Ama tüm bunların ortak paydası
Bana sağladığın huzur ortamıydı
Senin varlığını hissettiğim her an sonsuz huzur içindeydim
Şu an gitti, kaybettim seninle birlikte
Sen gittin, huzurum kalmadı
Artık bir kaç saatlik mutluluklara bağlanarak hayatta kalmaya çalışıyorum
Huzura ermek zor bir işti
Ama sen onu da benim için kolaylaştırdın
En acısı ise, bir kere huzura erdi mi insan
Onu kaybedince yıkıma uğruyor
Sonsuz yıkımdayım, sonsuz huzursuzluk
Her şeyimdin, huzurum, neşe kaynağım
O yüzden artık hiç bir duygumun
Hiç bir anımın veya eylemimin