Ben, nazenin bir çiçek; bir yiğidin gölgesinde büyüyerek
Sevmişim onun serinliğini ve mertliğini.
Sözleri onun: ayetim ve hatmim.
Okşayarak uyuttuğu kitapları sitemim,
Sayfalarda gezdirdiği gözleri hasretim.
Sesi, ıssız ormanların sükûtu;
Göl kenarında kuş sesleri, yüreği.
Onun derinliği, kuytu köşeleri;
Kendine kalışları yangın ortasında
Ve sarılışları yaradılışına.
KOR DERGİ
|s:7|