s
Sahabe İklimi
7 üyeTakip
"Nübüvvetin en büyük mucizesi Kur'ân,
Kur'ân'ın en büyük mucizesi sahâbe,
sahâbenin en büyük mucizesi ise
Hz. Ebû Bekir (ra) olmuştur."
Ebü'd-Derdâ (ra)Sahabe İklimi
Ey Şam halkı! Tüketemeyeceğiniz şeyleri biriktirmeye, içerisinde oturamayacağınız binalar inşa etmeye, ulaşamayacağınız emeller peşinde koşmaya utanmıyor musunuz? Sizden öncekiler de habire mal yağıyorlar, uzun emeller peşinde koşup sağlam binalar inşa ediyorlardı. Ama ne oldu? Sonunda helak oldular; besledikleri emel ve ümitleri yıkıldı, o sağlam binaları virane haline geldi.
Ümmetin Yusuf'uSahabe İklimi
Yusuf'u Yusuf yapan ne ise kıyamete kadar Yusuf'a benzetilecek olanların da özelliği o olmalıdır. Neydi Yusuf'u Yusuf yapan? Allah vergisi bir güzellik, iradenin hakkını vererek Züleyhalara "dur" diyebilen bir iffet...
Yani cemal ve iffet... İşte her kim bu ikisinin hakkını verirse hangi çağda yaşarsa yaşasın, adı ne olursa olsun, hatta cinsiyeti ne olursa olsun Allah'ın izni ile o Yusuf'tur, çağın Yûsuf'udur.
Hz. OsmanSahabe İklimi
Peygamber efendimiz Hz Muhammed sav buyuruyor:
لِكُلِّ نَبِيٌّ رَفِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَرَفِيقِي فِيهَا عُثْمَانُ بْنُ َفَّاعنَ
"Her peygamberin Cennet'te bir arkadaşı vardır. Benim Cennet'teki arkadaşım ise Osman'dır
Hz. Aişe (r.anha)Sahabe İklimi
Efendimiz (sas) Aişe annemizi bu kadar çok sevmesine rağmen, bu sevgiyi her zeminde belli etmesine rağmen Aişe annemiz yine de bazen Efendimiz'den (sas) bu sevgiyi duymak isterdi. Bundan dolayı bazen: "Ya Resûlullah! Beni seviyor musun?" diye sorar, Efendimiz de: "Evet, ya Aişe! Tabi seviyorum!" diye cevap verirdi. Hz. Aişe annemiz daha ötesini de duy-mak isteği için bu sefer: "Ya Resûlullah! Beni nasıl seviyorsun?" diye soru-yordu. Cevap nasıl geliyordu biliyor musunuz? "Kördüğüm gibi!" Bu cevap Aişe annemizi çok sevindirirdi. Çünkü kördüğüm açılmazdı. Açılmayan, bitmeyen sırlı bir sevgi demekti bu... Alacağı cevap onu çok mutlu ettiği için, Hz Aişe sık sık sorardı: "Ey Allah'ın Resûlü, kördüğüm ne ålemde?" Efendimiz'in (sas) verdiği cevap ise annemizi âdeta kendinden geçirirdi:
"İlk günkü gibi...