"Yine sustun," dedi Gazel'in düşüncelerimi
boğan sesi o an. İki kelimesi öyle bir yapıştı ki boğazıma aşağı inerken nefes borumu çizdi sanki ve gözlerim sulandı. Yine sustun. Ben hep susarım Gazel.
Ben hep sessizimdir sen bilmezsin. Gıkım çıkmaz. Beni öldür; ses çıkarmam; umursamıyorum sanarsın. Mutluyken de susarım ben çünkü heyecanlıyken de.
Donuk ve soğuk bakışlarıma aldanırsın.
Çok severim, çok özlerim, savaşırım kendimle her an her dakika arayıp
mesaj atmamak için; ruhun duymaz.
İçimde bir şeyler yanlış ve onları gizlemeye
çalışıyorum sadece, bir de kendime bile anlatamadığım canavarlarım var göğsümde besleyip büyüttüğüm. Her gece benimle uykuya yatıyorlar ve çok dinç kalkıyorlar sabahları. Benden dinç. Beni mahvetmek için.