Döndüm dünyanın başına durmadı zaman,
Dünya başıma dönerken vermez mi aman?
Bir nefes kadar yakın olsa da o büyülü an,
Felek azat etmiyor beni zorlu girdabından.
Kitabsever
Şiirimsin!
Rüyamdaki sızım,
Gönlümdeki yazım,
Ne çoğum, ne azım,
Bitmek bilmeyen kışım,
Bir türlü başlamayan yazımsın.
Kaderime yazılmayan
Alın yazımsın.
Sen benim,
Sonsuza uğurladığım,
Ama beklediğim vedamsın.
Kitabsever
Ben senin sesinle uyurken, sen benim sessizliğimi duyuyor musun? Senli anılarımı şiirlere ilmek ilmek dokuyor musun? Sesinde o hüzün, aynı titreyiş ve, ve senin o yorgun günün ardından kahve molasında dalıp gitmelerin duyuluyor hâlâ... Yine hissediyorum biliyor musun, hangi dizede yutkunamadığını, kaç gözyaşı kipriklerine hapsettiğini en ağlamaklı satrında şiirin. Belki sen bilmiyorsun ama ben seni haykırıyorum sessiz, usulca bütün sayfalarına yazamadıklarımın. "Senden sonra" diye bir yer varmış, adına "tenhalık" diyorlarmış, öğretti senli yokluğunda bana senli sonralarım. Ayrılmanın acısı mı olur?! Gitmediğin varlığımda kaç ayrılık bıraktım da seni unutabilme adına, bir seni bırakamadım senin beni bıraktığın yerden dizlerime sarılmama rağmen. Unutma sevdiğim, sevdamın her anı senli anılarımla dönüyor hafızamın kıvrımlarında.
Ben bu dizeleri bile sesinden ilhamlanarak yazıyorken, sen kim bilir hangi uykunun kaçıncı rüyasında bensiz sevdalara yelken açıyorsundur. Limanlarında ben yokum be sevdiğim. Benim limanlarımda yakılmış gemiler var suyuma kül karıştıran türden.
Huzurun huzurumdu, huzurun olamadığım günden huzursuzum haberin olsun.
Kitabsever