Efendimiz (sav) bir gün ashab-ı kirâmın yanına geldiğinde, sağ elinde bir taş, sol elinde bir taş varmış. Taşlardan birini uzağa atmış, diğer taşı da ayakucuna koymuş ve beklemeye başlamış. Ashab-ı kirâm, arif insanlar, anlamışlar ki Peygamberimiz bir mesaj verecek, sormuşlar: "Uzağa attığınız taş nedir? Ayakucunuza koyduğunuz taş nedir Ya Resulallah?" Peygamberimiz buyurmuş ki: "Uzağa attığım taş, insanın bir müddet sonra, bir an sonra yapmayı düşündüğü, planladığı şeydir, o insanın emelidir, emeli." "Ayakucunuza koyduğunuz taş nedir?" diye sorduklarında Efendimiz (sav) buyurmuş ki: "O da insanın ecelidir, eceli." (Tirmizi, Emsal 7) Ve başka bir vesi- leyle Efendimiz (sav) eklemiş: "Bir insana eceli ayakkabı bağı kadar yakındır ve bir insana cennet, bir insana cehennem ayakkabı bağı kadar yakındır."