Koray Ugur Erbaş
@koray_ugur
Yabancı bir ülkede, kışın düşmeyi unutan ve ağaçta yanlışlıkla kalan, güz güneşiyle kuruyan, çetin yağmurlarla ve rüzgarla yıpranan bir yaprak gibiydim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kapadokya, her daim kalp atışlarımı
hızlandırıp nabzımı yükseltir. Hafif
kömür kokulu, yeşil mandalina tadında,
bekletilmiş üzümlerin etkisiyle baştan
çıkartıcıdır benim güz Kapadokyam.
Sonbaharın öptüğü yapraklari havaya
uçurup, ardımda hışırtılı bulutlar
bırakmak... Elimde tuttugum küçük
fincandan aldığım yudumlarda damağımı
nazikçe ısıran tanecikler...
Parmaklarımın ucunda kalan tatlı, yapış yapış hisler... İçindeki dertleri dökmeye hazırlanan kasvetli gökyüzü, gri kafalarını yükseklere diken tepeler... Biriktirdikleri bereketlerini cömertce dağıtan ve yol kenarında istirahate çekilen balkabakları...
Sokakların arasinda dolaşan aromaların
zihnimde canlandırdığı farkli anılar: zafer,
acı, gözyaşları... Hiçbirini asla değiştirmek istemem, onlar hayatımın parfümünün notaları.
Yaşam daha önce adımlanmayan ve bilinmeyen bir rotada ilerlemeye benziyor.
Hiç bir depresyon 10 millik bir koşuya dayanamaz
Notre Dame'ın Kamburu ve Sefiller kitaplarından çok etkilenmiş bir okur olarak, yazarın son büyük eseri olarak kabul edilen Deniz İşçileri kitabını okumaya karar vermiştim. Yalnız vurgulamak gerekir bu romandan sonra Victor Hugo'nun yazdığı bir kaç roman daha mevcut. Ancak bahsettiğim eserler kadar büyük yankı uyandırmadılar.
Tabi ki eser beni şaşırtmadı ve dimağımda çok dokunaklı bir tat bıraktı. İnsanın doğa ile mücadelesini, bir kadın (sevgili) kalbine karşı olan çaresizliğini, kaderini kabullenişini muazzam bir üslupla anlatmış. Kitabın ortalarında esere tutunmakta biraz zorlandığı itiraf etmeliyim, ancak bu durum gündelik hayatımın meşguliyetinden de kaynaklanıyor olabilir. Özellikle romanda karakterlerin gelişmesi tamamlandıktan sonra romana büyük bir iştahla bağlandım. Yine de bir beğeni sıralaması yapmam gerekirse, Notre Dame'ın Kamburu ve Sefiller'den sonraya alırım.
Tüm hayatını dürüstlük içerisinde yaşayan ve örnek bir insan olarak kabul edilen Clubin'in tek kötülükle büyük bir servet sahibi olma planı, doğanın tek bir hamlesi ile başarısızlığa uğrarken; aynı doğaya karşı verilen bir başka mücadele, Gilliat'ın sevdiği kadın uğruna Clubin tarafından batırılan geminin makinesini kurtarma çabası, Deruchette'in kalbine giden yolda Gilliat'a büyük bir umut olur. Her iki mücadele ise Durande'nin , Clubin tarafından batırılan geminin, ta kendisinde birleşir. Gilliat'ın geminin makinesini kurtarmak üzere giriştiği büyük fedakarlık amacına ulaşsa da, Ebenezer'in sevgisini Deruchette'ye ilan etmesiyle büyük bir hüsrana dönüşür.
Durande'nin batışı ayrı bir hüzünlü hikayedir. Sanayi Devrimiyle birlikte inşa edilen buharlı bir gemidir kendisi, yerel halk ve klise tarafından Tanrı'ya bir başkaldırı olarak görülür. Geminin battığı haberi ise cehaletin zaferini müjdeler;
