Koray
@koraystopher
Rüyamda bir çiçek karanlıkta kalmıştı ve ben, güneşi getirmenin ona yetmeyeceğini anladım.
Ehli Sünnet
130 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Mekke’nin sıcak bir gecesinde, müşrikler yine Peygamber’in etrafını sarmıştı. İçlerinden biri, kibriyle öne çıkarak gökyüzündeki dolunayı işaret etti: "Eğer gerçekten Allah’ın elçisiysen," dedi, "şu Ay’ı ikiye böl de görelim!"
O an sessizce ellerini semaya kaldırdı ve parmağıyla gökteki gümüş diski işaret etti. Bir anda, sanki gökyüzü ikiye yarılmış gibi, koca Ay ortadan bölünüverdi. Bir parçası Ebu Kubeys dağı üzerinde kalırken, diğeri karşı tarafa süzüldü.
Aşağıdakiler ise dehşet içindeydi. Müşrikler gözlerini ovuşturup birbirlerine bakarken, Peygamber sadece; "Şahit olun!" dedi.
O gece şehre giren kervanlar bile yolda bu eşsiz manzarayı gördüklerini anlattılar; ancak kalbi mühürlü olanlar yine de, "Bu olsa olsa kuvvetli bir büyüdür," diyerek arkalarını dönüp gittiler.
"Tilkilerin yatacak yerleri var. Gökteki kuşların da yuvaları var. Ama insan Oğlu'nun başını koyacak yeri yok."
Gençtim, vurgundum, bir sesi duyabilme isteği göğüsümde infilak ederdi, bir daha hiçbir şeye böyle anlam yükleyemedim.
