kahvelikitaplaar
@koreligk
26.12. ∞
Cannımmmm Pamuğummm Anneannem
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Zıt kutupların birbirini çektiğinin kanıtı olan o kitabın yorumuyla geldim.
Ciddi anlamda söylüyorum, hasta halime bu kitap öyle iyi geldi ki! Tek sıkıntı sabahın köründe gülmemek için kendimi tutmak zor oldu. O kadar eğlenceli ve farklı bir okuma oldu ki benim için bu kadar çok eğleneceğimi düşünmemiştim. Kadın karakter sadece iş odaklı, erkek ise tamam işi gücü hali vakti yerinde ama aşkı birazcıkta laylaylom görüyor. Ve haliyle de hovardalık desen var.
Ne yalan söyleyeyim erkek karakteri de çok sevdim. Ama ki kadın karakter tam olarak idol! Güçlü kadın karakterler okumayı çok seviyorum. Her işini kendi halleden kimseye gram muhtaç olmayan işinde gücünde olan ve kendi ışığının farkında olan kadın karakterler ve böyle kadınlar hep vaar olsun.
Ben şimdi hemen kitabın konusuna değinmek istiyorum.
Maria, evine dönmek üzere bindiği taksiye en yakın arkadaşının abisinin de binmesiyle( sarhoş ve hatta kendinden geçmiş bir halde) onu evine götürmek zorunda kalır. Leon'u orada bırakamaz ve ne yazık ki derli toplu düzenli evine ve hatta hayatına girmesine de izin vermiş olur. Çünkü, Leon'un haberleri son dakika manşeti gibi tüm haber kanallarında yankılanır. Leon'un adı bu kezde nişanlı bir kadınla anılır. Ve bu durumda artık onun ailesi için bardağı taşıran son damla olur. Leon'un bütün kartları, altındaki arabasına kadar elinden alır ailesi. Tabiri caizse beş parasız kalır.
Maria, eve döndüğünde Leon'un gitmediğini görünce her ne kadar kızsa da onun teklifini kabul etmek istemese de karşılığında hayalini gerçekleştirme ihtimali onu kabul etmeye iter.
Bu anlaşma sadece 1 ay sürecek ve o süreçte; Leon ailesine düzeldiğini gösterecek, Maria ise gönüllü doktor olarak çalışmak istediği o hayata adım atacak. Böyle yazınca ne kadar da kolay değil mi? Ama ne zaman görülmüş evdeki
Bu kitabı elime aldığımda böyle bir bağ kuracağımı asla tahmin etmemiştim. Bu kitap, benim için sadece bir “kedi hikâyesi” olmadı... Aksine kitaplarla, yalnızlıkla ve sessizce izlenen hayatlarla ilgili çok kişisel bir okuma deneyimine dönüştü.
Edinburgh’daki bir üniversite kütüphanesinde yaşayan siyah-beyaz bir kedinin gözünden anlatılan bu hikâye, başta hafif ve eğlenceli gibi görünüyor ama inanın okudukça durum daha da farklılaşıyor. Kütüphane Kedisi’nin insanlara dair gözlemleri hem çok komik hem de yer yer birazcık can yakıyor. Öğrencilerin uykusuz geceleri, kalbi kırık insanların sessizliği, kitap rafları arasında biriken yorgunluklar...
Hepsi bir kedinin bakışında toplanıyor.
En çok hoşuma giden şey, kedi “sevimli” olmaya çalışmıyor. Nietzsche okuması, insanları zaman zaman acımasızca eleştirmesi, yalnızlığı seçmesi...
Nietzsche okumasından anlıyorsunuzdur, normal bir kedi değil bu.
Ama bunların hepsi bu kedi de, garip durmuyor aksine çok gerçekçi geliyor. İnsanların kitaplara sığındığını, ama aslında kitapların da insanlara tutunduğunu fark ettiğim anlarda oldu.
Kitabın ortalarına doğru kedinin geçmişini ve kütüphaneyle olan bağını öğrendiğimizde
Kütüphane bir mekan olmaktan çıkıyor ve kayıpların, anıların hatta yarım kalmış hayatların taşıyıcısı olduğunu hissettim.
Bu kitap bittikten sonra...
Nedensizce bir kütüphaneye girmek, raflara bakmak ve oradaki sessizliği dinlemek istedim.
Haftasonu şehir kütüphanesine gideceğim ve gözüm, bu kediyi arayacak.
Ben soluksuz, notlar alarak ve severek okudum. Tavsiyemdir.
