Akif Korkmaz
@korkmazakif
6 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Reklam
“Hemen bütün Yunan heykellerindeki gibi küçük olan baş hafifçe öne eğikti. Yüze gelince, tipi hatırladığım eski heykellerin hiçbirininkine benzemiyordu, garip ifadesini asla anlatamam. Bu, hiç şaşmadan bütün çizgilere muhteşem bir hareketsizlik veren Yunan heykeltıraşlarına has o sakin ve ciddi güzellik değildi. Burada, bilakis sanatkârın şirretliğe varana kadar şeytaneti ifade etmek hususiyetindeki açık niyetini hayretle görüyorum. Bütün çizgiler hafifçe kasılmıştı; gözler biraz verev, ağız, köşelerinden kalkık, burun kanatları kabarıkçaydı. Küçümseme, alaycılık, zalimlik, gene de inanılmayacak derecede güzel olan bu yüzde okunan işte bunlardı. Gerçekten, insan, bu harikulade heykele baktıkça, bu derecede kusursuz bir güzelliğin tam duygusuzlukla nasıl birleştiğine şaşıyordu.”
Aşka saygısızlık yapanı Venüs çarpar...
“IIle Venüs’ü” Prosper Merimée’nin ilk kez 1837’de yayınlanmış olan fantastik bir hikâyesidir. Hikâye birinci ağızdan anlatılmaktadır; bu hikâyede Prosper Merimée’nin tarihi bilgisinin ve arkeolojiye olan ilgisinin harmanlanmış olduğu açıkça görülür. Hikaye, bölge halkından olan Mösyö Peyrehorade’ın daveti üzerine arkeolojik araştırmalar yapmak için les Pyrénées-Orientales’e gelen ve aynı zamanda hikayenin anlatıcısı olan bir antikacının bölgeye ziyareti ile başlar. Ziyareti esnasında rehberi ona Mösyö Peyrehorade’a ait, kısa bir süre önce buldukları bronz bir heykelden söz eder. Bunun üzerine büyük heyecana kapılan antikacı vakit kaybetmeden Mösyö Peyrehorade’ın evine doğru yol alır.
“Illle Venüs’ü” okuyucusunu endişelendirecek kadar gizem dolu bir hikaye. Ancak Prosper Merimée’nin asıl amacı elbette sadece okuyucusunu heyecanlandırmak veya ürkütmek değildir.
Yunan mitolojisindeki karşılığı Aphrodite olan Venüs mitolojideki en önemli tanrıçalardan biridir. “Roma Mitolojisinde başlangıçta üzüm bağlarının koruyucusu ve bitkilerin yeşermesinden sorumlu iken zamanla aşk, güzellik ve bereket tanrıçasına dönüşen bir figür olup Vulcan’ın karısı, Mars’ın sevgilisi, Cupid’in anasıdır.” Mitolojideki yeri aşk ve güzellik ile ilişkili olmasına rağmen, daha hikâyenin en başında, yöre halkından biri olan rehber tarafından uğursuz bir figür olarak sergileniyor Venüs.
Heykel aynı şekilde Mösyö Peyrehorade’ın dindar eşinin de nefretini kazanmıştır. Daha ilk ortaya çıktığı gün, onu bulanlardan birinin kaza eseri bacağını kırması üzerine, zaten batıl inançlı olan kadının heykele karşı olan kini daha da artmıştır.
Anlatıcımız heykel ile ilk kez karşılaştığında şaşkınlığını gizleyemez. Tüm kasaba halkının tersine, onun güzelliği karşısında dili tutulur. Onda uğursuzluktan ziyade bir