Musa
@korkut4635
Şu anda okuduğu kitap
Kapının anahtarı olmasına rağmen kapıyı kendisi açmıyordu Sertaç. Evlendiğinden beri eve geldiğinde zili çalar ve içeriden gelen ayak seslerinin kendisini karşılamaya gelen eşi olduğunu düşünerek mutlu oluyordu. Eve girdiğinde yalnız olmayacağını bildiren mutluluğun sesiydi bu ayak sesleri. Cemre kapıyı açtı ve Sertaç’ın boynuna sarıldı. Her sarılma adeta yeniden kavuşmak gibiydi ikisi için de. Özlemlerini gideriyorlardı adeta. Ama bu sarılmanın yine uzun sürmeyeceği belliydi. Ayşe Sertaç’ı gördü. Az önce Cemre ona yemeğini yediriyordu. Yüzünde, elbisesinde mama lekeleri vardı. Ayşe güçlükle ayağa kalktı ve minik adımlarıyla babasına doğru yürümeye başladı. Sertaç onun gülünç hâline bakıyordu. Cemre ile gülüyorlardı ona. Hele Ayşe’nin öndeki dişlerini dudaklarının arasından ortaya çıkarıp paytak paytak yürümesi yok mu işte o anda bu kavuşmanın bir an önce olması için Sertaç da ona yürüdü ve kucağına aldı. Sarıldı, kokladı. Umursamadı az önce yarısını üzerine döktüğü mamadan gömleğinin de nasiplenmesini. Kendi canından bir bedene dokunmak, evladına sarılmak Tanrı’nın nasip ettiği en güzel nimetti onun için.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
- Biliyorum kızacaksın bana. Sen gittiğinden beri hiçbir gönülde sevgi aramadım. Arayamadım. Koyamadım senin aşkının üzerine bir aşk daha. Söküp atamadım seni kalbimden. Her gelenin yüzüne kapandı gönlümün kapısı. İzin vermedi ki aşkın biri gelsin, otursun gönül evime. Ama sen bırakıp gittin beni, hiç düşünmedin giderken hâlimi. Söyle ne yapayım ben şimdi? Cemre kırıp attı kalbimin kapısını. Sanırım girdi de içeri. Ben nasıl çıkaracağım seni oradan? Çıkarmalı mıyım söyle? Bu bir ihanet mi? Sana ihanet etmekten korktum her zaman, hep kaçındım. Ben kaçtıkça üzerime geldi bu defa aşk. Daha fazla kaçamıyorum bu aşktan ve seni de daha fazla yaşatamıyorum anılarınla. Seni canlı tutmaya çalışmaktan dolayı aklımı yitirmek üzereyim. Kalbim yasını çoktan bitirdi, zihnim hala yasta. Ruhum acı çekiyor, dayanmıyor bedenime ettiğim zulme. Bunu sana söylemem gerekiyor artık. Kalbim Cemre’nin aşkının işgalinde zihnim de senin düşüncenin. Bu düşünceler duygularımla savaş içinde, hangisi kazanacak bilmiyorum ama sanırım ben duygularımın tarafındayım.
Kaç defa döndüm kapından
Kaç defa boynumu büktü bu aşk
İmrendim gördükçe mutlu olanları
Her gece ağlattı beni bu aşk
Saatler yetişmiyor zamanın hızına
Bela olmuş sevdan bu garip canıma Gözlerinin yeşili getirsin baharı Dayanmıyor ruhum ayrılığın kışına
Büyüdüm artık
Söylemiyorum dertlerimi
Atıyorum içime ne bulursam
Söylesem de değişen bir şey yok Bağırsam duyulmuyor, görülmüyor ağlasam
Yalnızlığımı süsledim duvarlara bir bir
Ne bulduysam attım çöpe eşe dosta dair Bir ben varım şimdi bir de yalnızlığım
Bir bardak rakım, biraz zeytin, biraz peynir Kim geldiyse kovaladım teselliye
Defolun, gidin!
Kahrolsun yaşamak mı bu
Hani kim kaldı yanımda samimi
Sahi var mıydı maskesiz âdemi
Kimi yüreğinde taşır dertlerini
Kimi başkalarına yükler
Bir kefen gibi sarar bedeni
Kimi için aşktır kimi için hayat
Değişir hep nedeni