Musa
@korkut4635
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mezarlığa gelmişlerdi. Bayram günü olduğu için mezarlığa ziyaret için gelenlerin sayısı epeyce fazlaydı. Duygu’nun mezarına geldiklerinde Sertaç Ayşe’nin elini bıraktı. Ayşe minik adımlarıyla yürümeye çalışırken annesinin mezarının üzerine düşüverdi. Bütün vücudu mezarın üzerindeydi. Anne, kız kavuşmuşlardı, birbirlerine sarılmışlardı. Cemre, Ayşe’yi kaldırmak istedi ama Sertaç müsaade etmedi. Anne, kızın kavuşmalarını seyretmek Sertaç’ı duygulandırmıştı. İçinden “Onları bu kadar zamandır bir araya getirmemekle çok büyük hata yaptım.” diye geçirdi. Cemre’ye dönerek kaldırmama sebebini söyledi:
- Bırakalım, annesinin koynuna düştü, canı yanmamıştır.
- Sen ne güzel insansın. Bu dünya, öz annesi senin gibi davranmayan garip çocuklarla dolu. Hayat seni aslında bana değil Ayşe’ye armağan olarak sunmuş. Cehennemimizi cennet eyledin. Hayatımıza hoş geldin.
- Hayatı güzel yaşamak, mutlu olmak o kadar kolay ki. Yeter ki insan olduğumuzu unutmayalım. Doğrudur, çok duyuyoruz yavrusuna eziyet eden insan görünümlü şeytanları. Allah onları ıslah etsin. Islah olmazlarsa sonları beter olsun.
BU İŞTE BİR SEN VAR
Garip bir şeyler oluyor gönlümde
Bu işte bir sen var
Ah neydi o bakışlar
Tanıdık değil bu defa
Alışık değilim buna
Bir tuhaf oldum, anlamıyorum
Ne diyorlar buna
İsmi, cismi var mı
Tutamıyorum, göremiyorum
Alamıyorum kokusunu
Değmiyor tenime
Ama inanılmaz bir mutluluk veriyor
Ah neydi o bakışlar
Şuramda, sol yanımda bir yangın
Bana benden daha yakın
Tam içinde kalbimin
Damarlarımdan
Yayılıyor tüm vücuda
Hastalık mı anlayamıyorum
Sevindiriyor da üzüyor da
Garip bir şeyler oluyor bedenimde
Bu işte bir sen var
UTANDIM
Gelecek bir gün gitmenin zamanı
Giderken, diyemem, birileri geride kaldı
Öldü sanma güneş sadece sende battı
O güneş artık başka memlekette açtı
Bilmiyorum saat iki mi, üç mü, kaçtı
Fırladım yataktan, kabustan uyandım
Bir mendille gözlerime ilişti titrek ellerim
Ağlamışım bu kaçıncı, adamlığından utandım
Haykırdım duvarlar geldikçe üzerime
Sensizlik hükmedildi yüce mahkemede
Kovalamayı bıraktı akrep yelkovanı
Kendimi karanlık zindanda sandım
Görünmeyen adamların gölgeleri geçti
Selvi ağaçlarını dev düşman sandım
Sığındım yorganın sıcacık kucağına
Sevdim, sevilmedim, aşktan utandım
Azdı yaram sen aklıma her geldiğinde
Bülbüldüm hasret bıraktılar gülüme
Çırptıkça kanatlarımı sana varmak için
Dermanım kalmadı, kendimden utandım
MUSA BUĞDAYCI