"Gurur duymadığım bir hayata, tesadüf eseri girdin ve o günden itibaren bir şeyler değişmeye başladı. Daha rahat nefes aldım, daha az nefret ettim, olması gerekeni özgürce takdir ettim. Senden önce, sensizken, hiçbir şeye hayranlık duymazdım. Seninle birlikte, daha çok şeyi kabul edebildim. Yaşamayı öğrendim. Muhtemelen bu yüzden, sevgimi her zaman bu kadar büyük bir minnetle harmanladım."
--Albert Camus'den Maria Casarès'e.