Hayatımda ikinci kez okuduğum tek kitaptır. Bir büyükannenin torununa yazdığı içli mektuplar... Yüreğime dokundu her okuyuşumda. “Keşke bu kadar geç yazmasaydı bu mektupları” dedirtiyor içinizden. Büyükannenin torununa sitemlerinde “yaşlı insanların yeri gelince gençleri kaybetmemek için sustuklarını; fakat her konuda aslında ne kadar hassas ve farkındalıklı olduklarını” anlıyoruz. Ama en nihayetinde bir büyükanne torununa sahip çıkıyor ve onun hayatına ışık tutuyor. Okuduğum en anlamlı kitap. Okuduğum ve empati yaparken duygularımın alt üst olduğu bir kitap. Bu kitabı son okuduğumdan beri elime kaç kitap aldıysam yarım bıraktım. Tat vermiyor okuduklarım, öyle iyi. Lütfen, lütfen okuyun!!!