Ben giderken en çok seni götürdüm
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
Yardan düşmüştüm !
Yaralarım yardan armağandı
Kutsal kitabımda ziyan edilmiş sevgililer atlası
Ben sevmeyi beceremedim
Belkide sevilmeyi …
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı
Şehre bir yağmur yağdı ben ağladım
Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım .
Nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma , ama en sonunda yine kendimden nefret ederdim .
Geceleri çok düşünmekten gündüzleri başım ağrırdı .
Karlı kayın ormanında
Yürüyorum geceleyin
Efkârlıyım, efkârlıyım
Elini ver, ner'de elin?
Memleket mi, yıldızlar mı?
Gençliğim mi daha uzak?
Yedi tepeli şehrimde
Bıraktım gonca gülümü
Ne ölümden korkmak ayıp
Ne de düşünmek ölümü
Ölebilirim bu genç yaşımda,
En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim.
Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda,
Sevgilim,
Seni bir akşam-üstü düşündürebilirim