Odada bir köşeden diğerine yürüdüm, yüksek sesle uyumsuz ve olanaksız şeyler düşledim- yapmayı unuttuklarım, rastgele gerçekleşen umutsuz arzular, eğer yapılsaydı canlı ve akıcı olabilecek sohbetler.Bir görkem ve sakinlik taşımayan bu düşler içinde, bu umutsuz ve sonsuz vakit geçirmede, özgür sabahımdan ve kelimelerinden uzaklaşıyorum, alçak sesle bağırıyorum ve bu, zavallı yalnızlığımın dehlizlerinde yankılanarak çoğalıyor.