Nil ve Pamir'in macerası son gaz devam ediyor. İhanetin son damlalarına kadar hissedildiği serinin son kitabında hep beklemediğim kişilerden bir hançer yedim resmen. İlk kitaba göre alıntılık kısımlar daha az vardı ama Pamir'e olan aşkım arttı. Bu yüzden alıntıların azalmasını takmıyorum. Bütün kitabı diken üstünde okudum. Aksiyon hiç durmadı. Sayfalar kendi kendine çevrildi diyebilecek kadar akıcıydı. Sonu çok yarım kaldı gibi geldi bana. Açık Yaralar ve Dikiş İzleri'nde bu karakterler olduğu için orada düzeleceğini düşünüyorum. Beyza Aksoy'un kalemine aşık oldum resmen. Alırken çok güveniyordum zaten ama okuyunca beklediğimden daha da iyi olduğunu gördüm. Hep böyle devam et güzel kadın.