İnsan aklı mükemmel bir hizmetkar olsa da berbat bir efendidir. Bu yüzden, mutluluğu zihnine inanarak dışarıdaki isteklerinde arayan insanoğlu asla tam olarak mutlu olamaz.
Nerede durması gerektiğini bilmeyen birine, ne kadar değerli olduğunu öğretemezsin.
Çünkü insan samimi olup güneş gibi doğmak yerine, daima yağmur olmayı tercih ediyor.
Yağdım, yeşerttim zannediyor fakat sel oluyor farkında değil.