Bu zavallı çocuk zaten demiş ki:
-Nihayet derecede seviyorum... Ben biteceğim.
Ah ne alçak gönüllülerimiz var. Nefrete neden olması gereken olayların sevgiyi öldürememesi ne acıdır!
Yirmi yaşında olmadığımız halde bizler de mutlu olduğumuz anları gözden geçirirsek, bütün kainatın karşısında titrediği şu kelimeye ulaşmaz mıyız? “HİÇ!”