Yaşadığım acı hiçbir zaman azalmadı. Sadece zamanla daha katlanılabilir hale geldi. Böylelikle günlerimi daha dingin bir ruh hali ile geçirmeye başladım.
''Yaşlılık, tıpkı ölüm gerçeği gibi kabullenilmesi en zor aşamaydı belki de. Kırklı yaşlarımın ortasından beri bunu bariz bir şekilde hissediyordum. Yirmi beşinden sonra hayat gailesinin içerisinde yılların nasıl da hızlı geçtiğini çok geç fark edebildim. Büyüklerimin birer birer dünyalarını değiştirmeleri ve artık etrafımdakilerin çoğundan yaşlı olmam yeni bir döneme girdiğimi göstermişti bana.''