Katre-i AşkŞiir
vakit sır
gün yokluğun öncesi
göğe üç el ateş etti Kerra!gözlerim ezelden kör dedi rüzgara
hangi dua ipine tutunsam
o eşikten geçemedim
yeniden doğmak istiyorum aşkın semahıylaezel-i nuru kaybetmedim daha
kirpiklerimin
Züleyha karasından düşen kuşları aşkına
kibir yutmadım hiç içime ruhumu satacak kadar
duydun mu ya hû
ne kabahat işledim de dilinin çatlağından düşmez adımhiçbir düş yarım kalmaz diyordun bana
kimlerin ahın da yandık
kimden gitmen gerekiyorsa kurtar yakanı
sök at içinden kuşkuyu
öylesine ağlamaklı öylesine endişeli
cuma ile selâ arası gibi kaldım
yetişölüm bir dudak payı
ruhumuz ikiye ayrıldığından beri
yüzyıllarin hasretiyle bekledim seni
ateş çürüyünce köz olur diye
suyun kalbinden söktüler bedenimi
dur
diyemedin
sus
diyemedin
o güldür
diyemedinsaçımın siyahına karıştı kaşımın kıta'sı
nicedir toprağa vuruyor kanatlarımın gölgesi
sana nefes değilsem
beni bana bağışla
Reklam
Sözünden dönen taş olsun
Yüreğimin başındaki bu duman da ne Azelya?Halimi sorma
İki nehrin kavuşması gibi
Senede bir de olsa kavuşasım var sana
Ayn-ı Zeliha
Sonra fark ettim ki içim yare
İçim bin pare
Hardan öte
Külden ziyadeEy benim, sevdasına yenildiğim Azelya...
Yeter artık, kurula gözlerini
Sabrın makamında, nun mu sandın kendini
Enel hak demedikçe
Bu girdaptan çıkamazsın
Hiçliğe talip olmadıkça, yanamazsın
Bu topraklarda aşklar ölümüne demişti Meran
Nasıl anlamazsın...Bir kirmani hançer ile
Yüreğimin kızılını yardı Musa
Kaderim alnına yazılsın, mim aşkına
Baharın harından
Hazanın narından beni sakla
Beni artık akla Azelya...Bu kaçıncı kapı aralığı
Bu, kaçıncı kan kızılı
Nasır tuttu topuklarım, çatlarcasına...Nara girsem
İsminle nura döner, zifirim
Bir, sana üryanım
Bir sana teslim
Kuyu bahane,
gömlek bahane
Mahpusluk bahane aşka, Azelya
Ağıt bize,