"şimdi asla kavuşamayacağın mektuplar yazıyorum sana. en güzel el yazım olsun diye uğraşmadan, yalnızca içime açılan kapıların anahtarıyla. sana değmeyecek bildiğimden rahatça öpüyorum kağıtları. kimi iyi bak kendine diye bitiyor kimi hoşçakal ama bi elveda diyemiyorum"
"sana nasıl söylerdim bunu, bir yolu yok. bir yolu yok kalbimin ferah esen usul rüzgârı. imkansızın en yüksek uçurumlarından sesleniyorum sana, burada sesler kesik. burada sesler kesik yalnız rüyalarımda yaklaşıyorum yanına"
Belki yalnızca bir yere yatıp öylece kalmak istiyorumdur, gözlerimi dilersem tavana dikip dilersem kapatacağım bir anda olmak. Bu özgürlüğe muhtacımdır belki şimdilerde, kim bilir ?