Kübra G.
@kubragurb
Burası cennet değil. Dünya'ya yolu düşenlere mutluluk vaat edilmedi. Sözcüklerin bilgeliğine sığınmak da bir noktadan sonra yetmiyor. Bunu biliyorsun.
Pencerenin kenarından İstanbul'u seyretmeye daldı. Rüzgarda sürüklenen bulutlar dolunayın ışığını gölgeledi. Böyle ihtişamlı gökyüzünün, ayın, yıldızın, bulutların altında, kirli insanların varlığının ne büyük haksızlık olduğunu düşündü.
Aşkın, hesapsız kitapsız yaşanabileceğini söyleyen filozofların haklı olduğunu düşündü. Kitaplarda, aşk hakkında birbiriyle alakasız yüzlerce açıklama okumuştu. Hiçbiri doğru değildi. Aşk, kişiye özgüydü. Yeryüzünde ne kadar insan varsa o kadar da aşk vardı.
İçi içine sığmıyor, kendisini bulutların üzerinde ya da yerin yedi kat altındaki kuyularda hissediyordu. İnsanın ancak aşık olduğu zaman bu deliliği yaşadığını herkes bilirdi.
.. yoldaşlara değil dünya yolculuğunda birlike yol aldığı "eşlikçi"lere güvenirdi. dünyaya yalnız gelen ve yalnız ölen insan için temel gerçek, tek başınalıktı.