Eğitimi, temel yaşam kaynağımız olan yemek yemek/beslenmeye benzetmek en basit tabirle komik olmuş. Eğitim "hayati" değildir. Hele formal eğitim hiç değildir. Kaldı ki kitabın yazarı bırakın köy okullarında görev yapmayı, doğunun herhangi bi şehrinde dahi görev yapmadan kitapta garip örneklerle öğretmenlikle ilgili ahkâm kesiyor.
Kitapta o kadar çok metafor kullanılmış ki odağım sürekli dağılıp duruyordu.
Yazım yanlışları da bi hayli fazlaydı, bu da başka bir dikkat dağıtan unsur oldu benim için.