Kübra ünal

Öyle oluyor ki,düşünmekten bile nefret ediyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her zaman,her gün,hep aynı şeyi öğreniyorum.Başın dertteyse,canın yanmışsa,bir şeye ihtiyacın varsa…fakir insanlara git.Sana ancak onlar yardım eder…yalnız onlar.
“Asıl yaşayan insanlar biziz,Tom.Onlar bizi yok edemez.Halk biziz…Biz devam ederiz.”
Alıntı
Anne, eğer tutturdukları şey yasa olsa, dayanır insan.Ama yasa değil.Bunlar bizim ruhumuzu törpülüyor.Kırbaçlanan köpekler gibi kıvranmamızı,sürünmemizi istiyorlar.Çökertmek istiyorlar bizi.
Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık.