İçgüdü her zaman seni dışarıda bir yerlere yönlendirir,...... Sezgi ise seni sadece kendine götürür...... Dışarıya ihtiyaç duymaz ve güzelliği, özgürlüğü ve bağımsızlığı tam da bundan kaynaklanmaktadır. Sezgi, hiçbir şeye ihtiyaç duymayan yüce bir bilinçlilik halidir.
Kadınların hayatı durağanlık içindeyken ya da can sıkıntısıyla dolu olduğunda, bu her zaman için Vahşi Kadın'ın ortaya çıkma zamanının geldiğini gösterir; ruhun yaratıcı işlevinin deltayı doldurmasının zamanıdır.
Tüm eylemler ego odaklıydı. O merkez dağıldığında dünya değişir. İnsanlar değişir.......... O zaman ego merkez değildir,o zaman nihai gerçeklik, ruh, varoluş merkezdir. O zaman o insanın yaptıklarının amacı, egonun tatmin olması değildir; sadece ruhun bir armağanıdır; benliğin bir paylaşımıdır; sadece yayılımdır, çözünümdür.
İçeride karmaşık olan - düşünce ve çatışmalarla boğuşan - bir insanın gözlerini başka bir gerçekliğe açabilmesi mümkün mü?.......... Hepimiz paramparçayız. Sayısız içsel parçaya ayrıldık ve bu parçaların her biri birbirleriyle savaş halindedir.