zeyküb
@kubrschaek
Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden; harfler harp düzeni almıştır mısralarında...
null
lise
Bursa
İzmir, 5 Şubat 2008
36 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Öncelikle bu kitap 2000'li yıllarda yazılmış sanırsam. Ak parti hükümetinin yeni iktidar olduğu dönemlere denk geliyor olması lazım. Kitabın bir çok yerinde de açıkça görebiliriz bunu. Başı adaletle başlayan bir parti bu yoksulluk sorununu çözmeli gibi ifadeler kullanmış yazar. Üstünden yirmi küsur yıl geçmesine rağmen aynı durumda olmamız -hatta daha kötü bile denilebilir- acı tabloyu gözler önüne sermeye yeter herhalde. Demek ki bu sorunu çözmek için yeterli çalışma yapılmamış, hâlâ da yapılmıyor. Bir ekmeğin 7,5 olduğu bir Türkiye'den bahsetmeyi istemezdim. "Maaşları arttır, sonra zam yap" döngüselliğinde dönüp duruyoruz. Çok fazla umutsuzluk içinde olmak da doğru değil belki ama yoksulluğun olmadığı bir Türkiye uzak gibi gözüküyor. Bu kitapta bunu gözler önüne sermiş. Yazara saygım on kat daha arttı. Farkındalığımı arttıran bir kitaptı. Okumanızı şiddetle öneririm.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tek kelimeyle mükemmel! Puanı diğer kitaplara kıyasen neden düşük anlamakta zorluk çekiyorum. 6.7? Bu kitap 10 puanı hak ediyor. Başları -tamam belki sıkıcı ama- sonları neydi öyle? Neyle karşılaştığımı şaşırdım resmen. Çok çok çok iyi okuyun okutturun!
Kısaca bir özet geçmekte fayda var:
NASA uzaya insan gönderecektir ve bu göndermenin daha kapsamlı ve ses uyandırabilmesi için de kurra ile seçilen 3 genci uzaya yani aya çıkarmaya karar verir. Bu şanslı(!) üç genç Mia, Midori, Antoine. Sadece aylık eğitimlerle uzaya çıkarılan gençleri öyle olaylar bekliyordur ki ağzınız açık okuyacaksınız. Şimdiden keyifli okumalar dilerim!
Okuduktan sonra bir süre etkisinden çıkamadığım nadir kitaplardan. Belki bu kitabı okuyan herkes gibi başları bana sıkıcı gelmişti. Hatta ilk 150 sayfasını kendimi zorlayarak okuduğumu söyleyebilirim. Ama iyi ki kitabı yarım bırakıp bu şaheserden yoksun bırakmamışım kendimi:)
Olayı kısa bir şekilde özetleyecek olursak:
Çok çirkin, 4 yaşındayken kilisenin kapısına bırakılan bir kişi: Quasimodo. Kilisenin zangocu olan Quasimodo günlerini Notre Dame kilisenin çanlarını çalarak, kiliseyi arşınlayarak geçirir. Ve bir gün bir kıza gönlünü kaptırır. Gönül kaptırdığı kız, yani Esmeralda, o kadar güzel bir kızdır ki birçok kişi Quasimodo ile aynı duyguları paylaşır. Onlardan biri de Quasimodo'yu kilisenin bahçesinde görüp ona acıyıp onu büyüten kilisenin başdiyakoz Claude Frollo'dur. Genel olarak olaylar bu örgü üzerinde gerçekleşiyor.
Kitaptan çıkardığım dersleri kısa bir şekilde açıklayacak olursak da:
Victor Hugo kitapta Ortaçağ Avrupa'sını o kadar güzel tasvir etmiş ki hala bazı toplumlarda -ya da insanlarda- ortaçağ zihniyetinin devamlılığını gösteren emareleri görebiliriz. Ne kadar o zamanın sorunlarına, o zamanın toplum yapısına değinse de şu an kendini 'medeni' olarak adlandıran sınıfın o zamandan kalır yanlarının olmadığı belli. Örneğin kitapta Gringoire adlı bir düşünürün toplum tarafından arka tarafa atıldığını görüyoruz. Bu aydınlara karşı olma durumu milattan önce düşünürlerin idam edilmesiyle başladı. İdam olmasa da kitapları yasaklama, hapis gibi cezalarla devam ettiğini bariz bir şekilde görüyoruz. İşte bu bize Victor Hugo'nun sadece geçmişin yazarı değil, şimdinin de bir yazarı olduğunun göstergesi.
Kitap harikaydı. Aslında şu an ki gençlere okutulması lazım. Bizim nenelerimize,dedelerimize bunca işkence yapan bir milleti, ve bu işkenceleri yapması için Ermenileri kışkırtanları bilmemiz lazım. O zaman Ermenileri, Arapları bize karşı kışkırtan milletlere şu an boyun eğiyoruz, onların boyundurukları altında yaşamayı istiyoruz, onların aslında medeni olmayan ama medeni diye adlandırdıkları hareketleri yapıyoruz. Yani onlara benzemek istiyoruz. Ne acı... Ve onlardan daha ileri olmak için de herhangi bir çaba sarf eden çok az... Tek işimiz yerimizden oturup milleti,devleti suçlamak. Üzgünüm ama koşullar ne olursa olsun biz gençlerin ülkemiz için çalışmamız lazım. Çünkü ülke herşeydir. Ne zamanki ülkesiz kalıp farklı ülkelere kapı kapı dolaşıp "fazla yeriniz var mı?" diye sorarsak o zaman anlaşılır ülkenin kıymeti. Okumamız ve çalışmamız lazım...
Bugüne kadar okuduğum nadir güzellikte bir kitap idi. Her şeyi o kadar güzel açıklamış ki yazar... Şimdiki batıya olan özentimizden utanç duydum kitabı okurken. Batı bize hep çok iyi ve gelişmiş bir yer olarak gösterilir. Ama dönüp Batı tarihine baktığımız zaman bunun aslında bize dayatılmış özendirme çabasından başka bir şey olmadığını bu kitap sayesinde öğrenebildim.
