“Sessiz Kalanlar”
Bir söz vardır, söylenmez,
Bir bakış vardır, unutulmaz.
Ve bir insan…
Gider ama kalır.
Yağmur diner, iz kalır,
Gece biter, hüzün kalır.
Kalbin bir yerinde,
Adı geçmeyen bir sızı kalır.
Belki anlatamadık,
Belki sustuk fazlasıyla,
Ama içimizde büyüyen o şey—
Hiçbir dilin taşıyamadığı kadar ağırdı.
Ve biz,
Bir yanımız eksik yaşadık.
Bir yanımız hep dönmedi,
Bir yanımız… hep bekledi.