Reklam
Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,
Kız kardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü,
Işık ışık, dalga dalga bayrağım!
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.
Sana benim gözümle bakmayanın
Mezarını kazacağım.
Seni selâmlamadan uçan kuşun
Yuvasını bozacağım.
Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...
Gölgende bana da, bana da yer ver.
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar:
Yurda ay yıldızının ışığı yeter.
Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün
Kızıllığında ısındık;
Dağlardan çöllere düştüğümüz gün
Gölgene sığındık.
Ey şimdi süzgün, rüzgârlarda dalgalı;
Barışın güvercini, savaşın kartalı
Yüksek yerlerde açan çiçeğim.
Senin altında doğdum.
Senin altında öleceğim.
Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:
Yer yüzünde yer beğen!
Nereye dikilmek istersen,
Söyle, seni oraya dikeyim!
Dünyada bir kimse ya da bir şey için elde edilmiş en büyük kar, üzerinden yıllar, hatta ömürler geçmiş de olsa, onu ananların kendisinden bahsederken “güzel bir hatıraydı” demesidir.
m.youtube.com/watch?v=c0dORHW...
İnsanın içine düştüğü durumlar
Kendi fikrinin gerçekten önemli olduğunu düşünen bir takım şahıslar tarafından bir takım sığ fikirler dile getirilme talihsizliğine uğrarlar. Ortamda bulunan başkahramanımız konuya “üf ne boş laflar bunlar bi susun be” diyerek katılmak istese de bu kıymetli fikri adabı muaşeret gereği dile dökülme talihine kavuşamaz. Onun yerine “şoralarda işim vardı ben gidiyorum” der ve günü az zararla atlatır.