Sevgül Otaklı
@kundalini
Bizler sözlerimizle değil, hareketlerimizle tanımlanırız.
Okul Öncesi Öğretmeni
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
Antalya
10 Kasım
328 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Biraz ondan, biraz bundan = DENGE
Nevrotik toplum adı altında, bazı açıklamalar yapmak isteğimi bu kitapta buldum..
Öncelikle bu kitabı okurken, insan bedenini ve beynini derinlemesine araştırdığım anlarıma gittim; ‘Hatırlattı, tekrarlattı, kavrattı.’ Bedenimizde ve beynimizde olup bitenlerden toplum olarak bihaberiz...
Yıllar önce değer yüklediğim insan (kendisi buna ‘beni balon yapma’ demişti) ‘heyy diyip ortaya bir link bırakmıştı’ merakımın iştahıyla linke tıklamıştım. İşte benim dönüm noktam kesinlikle bu andı. ‘Nebuch’ la tanıştım. Soluksuz dört videosunu izledim. Epifiz beziyle tanışmamı sağlamıştı değer yüklediğim insan. Bu kitapta beni epifiz beziyle kucakladı. Başlarken ki düşüncelerimle bitirirken ki düşüncelerimi kıyaslıyorum . Nasıl başardın bunu Descartes!! dedirtti.
Bizi biz yapan her şeyin temelinde beynimizdeki algılar yatmakta. Descartes bizlere algılarımızın çeşitliliğini sunuyor, kitabı maddelendirerek, soru-cevap niteliğinde sürdürmüş. Her duyguya açıklama getirmiş ve kanımca bunu başarabilmiş biridir.
Karmaşıksanız, dününüzle bugününüz aynı değilse, çelişkiliyseniz, anlaşılmazsanız, bir tek ben mi böyle düşünüyorum diyorsanız, duygularınıza ad koyamıyorsanız işte size çok güzel bir cevabım var. En yakın kütüphaneye, kitapçıya vs. gidiyorsunuz bu kitabı alarak cevabınızı buluyorsunuz.
Ve hemen bitirmek istemiyorum aktarmak istediklerim bitmedi.
youtu.be/KdZAaZXLFQY
Bu linkte var olan mesajı işitmelisiniz. Epifiz bezi hakkında bilgi sahibi olmadan kitabı okumanızı istemedim
Bize kendimizden parçalar sunan kitaplar siz çok yaşayın!
Eksik fazla olması önemli değildir. Önemli olan bizim bir kitaba , bir videoya , bir insana , bir hayvana , bir ağaca , bir taşa vs. nasıl bakabildiğimizdir. Bakmalarınızın yüceliğine diyerek var olan her
Reklam
Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği toktu, ağırdı, etkiliydi, suskundu. ‘Empati’, olayların yerinde kullanımıyla anlanımı güçlendirmişti. Söylesene Kundera bunu nasıl başardın demek istetti... Soluksuz okunulacak bir kitap ve bir o kadar da kabullenişe sürükleyen bir kitap. İnsanları insan olmaktan uzaklaştıran ne varsa ortaya dökmüş, bunları açığa çıkarmış; insanlığa(bence) ulaşmayı başarmış bir yazardır.
Bir saniye! Bekle! Dur! Hey! Orada mısın! Gerçekte misin! Neredesin! Ne yapıyorsun! Sus! Bir kitapta sarsılmak istiyorsanız eğer size tüm sitemleri sunan bir kitaptır. Hangi özetleri ya da hangi alıntıları okursanız okuyun , bu kitap tümüyle okunmadığı sürece anlaşılamaz.
-Bize sunulan ‘ölümün’ ne kadar farkındayız? Her an yok olmak için yaşıyoruz. Neden bu bedensel koşuşturmalar, neden sevmelerimizin sahtelikleri, neden ötekinin zayıflıklarını kullanışlar, neden konuşamayan canlılara vahşilikler, neden en kötü senaryolar, neden, neden, neden...?- Nedenlerinize cevap bulacağınız ağırlıkla düşünmeden yaklaşılması gereken bir kitap.
Bir SONDUN Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği...”
