Daha önce hiç inceleme yazmadım fakat bu kitabın yarattığı algıyla bize sundukları arasında öyle bir uçurum vardı ki yazmadan duramadım.
Jane Eyre kitabı nerede karşıma çıksa feminist bir kadın karakter okuyacağımiz söyleniyordu. Bu beklentiyle okumaya başlamıştım ama Jane'in bundan çok uzak bir karakter okuduğumu söylemeliyim.
Hayatın ilk 18 yılını çok da parlak geçirmeyen Jane'in hayatını peri masallarından çıkmış bir hale sokmak için pek cömert davranmış Charlotte Bronte. Aç, susuz kapısında bir parça ekmek dinlendiği evin sakinlerinin Jane'in kuzenleri olması, amcasından yüklü bir miktar miras kalması ve amcası bu parayı sadece ona bırakmış olmasına rağmen Jane'in ısrarla kuzenleriyle mirası paylaşması... O kadar masalsı ve o kadar yapay ki. Fazla abartılmış bulmaktan kendimi alamıyorum maalesef.
Bir şeyler yazmak konusunda iyi değilim ama bu kitabı okuyacaksınız ya 17-18 yaşlarında olmalısınız ya da bir masal okumaya hazırlıklı olmalısınız.