Kürşadben

Çağımızın en büyük acısının yaşamını yabancı ülkelerde kazanmak zorunda bırakılmışlık olduğunu görüyorum. "Biz kendimizi kendi köyümüz dışındaki her yerde rahat filan huzursuz insanlarız. "

Reklam

Kürşadben

Sınırlar kadar hiçbir kısıtlamadan sıkılmadım ve kendi sınırlarım içinde sınırsızlığımı kurdum. Hiç değilse bana özgü bir sınırsızlık, kendi suskum, kendi çığlığımın sınırsızlığı.

Kürşadben

" Dünya nasıl olması gerekiyorsa , öyle. Kendi kendini kurtaramayanı hiç kimse kurtaramaz. "

Takip Önerileri

İnsan yaşamının mutlak en önemli olgusu sevilen bir insanı özlemek , istemek. Onun yanındayken de özlemek , istemek. Oysa yaşam genellikle insanın bir başına kalması. Uykuda, uykuyu ararken. Derin uykuların ötesinde bile zaman zaman düşünce sezinlemiyor mu insan birbaşınalığın çaresizliğini ? Yollarda , okurken , pencereden caddelere bakarken..

Kürşadben

Yaşamımın en mutlu anlarında da aynı güçle acıyı duymadım mı. Ve acıların ötesinde bir beklenti vardı: Kendi dünyamın beklentisi. Kendi odamda içebileceğim sabah çayının beklentisi